Poezja wokół Natury...

Wpis

sobota, 07 kwietnia 2018

Wiosna 2018

Sowa Minerwy

 

Yes! Madame – mówię Ci

Idźmy Tam, idźmy w Dal!

Gdzie horyzont poświaty, Nocą

Z kresem linii lasu się styka -

Gdzie gwiazdy w konturze czerni łomocą

Gdzie Twój głos – I tak! Iście!

Słyszę tam znów zew puszczyka...

To w mateczniku samczyk woła -

Swą samiczkę – dola, czy niedola...

I gdy już Ona odpowie -

Zawołanie godowe zamiera i pewnikiem skona...

Sowa - samczyk bowiem już wie

Kiedy "druga połowa" lojalną być chce

To ważne, to zrozumiałe

Choć tu czasem nie bywa trwałe

Co wieczór, poranek -

Niewinne praxis

I teraz, Wiosną,

Takiej natury katharsis

Ty, Minerwo, pamiętaj, że ja

Też wiernością będę przy Tobie trwał

 



My, Love!

Tak rzecze!

Ktoś, kogo w wir przygody

Niesie

Kogo powinnaś znać i chcieć

By wszystko z życia mieć

przecie!

Skarby te jednak są w porządku Ducha

I nadszedł już czas

Zawsze otucha -

Gdy Piękno kochamy

I w tym, z Piękna, je chcemy, mamy -

Oto jastrząb podąża na łów!

Mistrz Szturmu, pierwszy champion, druh

To wręcz Leśny Duch i bóg!

Pośród Kniei, jak On tak i Ty w swym życiu chciej!

Wszędy Jego Świt i Dzień - więc

na baczności się Leśny Ludu, co wiesz, miej...

Ptak ten, to woj nad wojami

Mylę to Piękno, z o Pięknie snami!

"Masz za nic dystans, gęstwę, czy szalony pułap wysokości!" -

Jastrzębiu Święty, mówię to śmiało -

wręcz w możliwościach nieziemsko "boski"!

 



My lovely Child

- powiem ci Minerwo wprost

Kobieto Mądra, szlachetna i jeszcze "z Lasu" jest coś...

Powiem – Yes, Mamm – Matko

Oto orzeł przedni, spotykany rzadko

On tu Wyrokiem, Sądem, Bytu Trwogą

- co zechce -

już na "tamtym" świecie jedną nogą...

Spójrz, to Wojownik nie-zwykle w Naturze dany

A boską szlachetności Mocą,

I "Sowa Minerwy" jest jak On – choć rzadko - hen

"Każdą Nocą Złotą",

Że – ja wiem – z pewnością

z "Motka Życia" - ta latorośli już płynie nić,

Objęta mą i Twą opieką, by być

Los mój, Twój, jednym torem się już toczy

A to ważne, bo to dzięki Mądrości i Jej Mocy

Marzenia się w Przyszłość uniosą

Tak! Me oczy się ze szczęścia

Poniosą, a łzy z nich broczą...

I chce się, potrafi - Żyć

By w każdym, też właśnie w tym na zawsze Nowym sensie -

z siebie wszystko dać i jak najlepszym być...

 

(c) enpoetry 

Szczegóły wpisu

Tagi:
Autor(ka):
nomadic69
Czas publikacji:
sobota, 07 kwietnia 2018 01:16

Kalendarz

Kwiecień 2019

Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

Wyszukiwarka

Zakładki

Kanał informacyjny